Mikael Voskanian, a tar player, is a musician who added one of the most Armenian instruments, the tar, to jazz sounds. He brought a fresh breath and approach to the jazz our ears were accustomed to, seasoning it with Armenian melodies. With his performances, Mikael Voskanian will add a unique touch to the Sevan Music Festival 2016. On this occasion, we tried to get to know him through a brief interview:
– How did you first decide to play the tar, and why this instrument?
I chose the tar on my own. When I was 9 years old, I decided to play a folk instrument, and back then, I had chosen the kamancha. However, when I accidentally heard the sound of the tar, it touched me, and I immediately decided to learn to play it. Later, I found out that my great-grandfather was a very famous tar player in his time.
– Do you remember your first tar?
My first instrument was provided by the music school, as I didn’t yet have my own. Later, when I was about to enter the professional field, my grandmother and grandfather gifted me a tar, which turned out to be 200 years old.
– How did the idea of “Mikael Voskanian and Friends” band come about?
Initially, there was no specific plan to play jazz. I had a large number of compositions and friends. I decided to organize a concert featuring my compositions, where the tar would sound in a new, unexpected format for the audience. Together with my friends, who were jazz musicians, we organized the concert at the Gafeshtyan Art Center. Later, the project turned into a full band.
– Why did you decide to bring the tar into this new style and format?
The way the instrument had been presented for centuries was great, and it needs to stay that way because it’s one of our values. But it also needs to be given a bit of a youthful touch. The instrument doesn’t become something else with that. I’m still playing the same tar, just in a way that many would like to hear it.
– In which genres do you compose?
Different genres. If we take the songs, they are mostly close to folk music. Some songs, experts say, even have a touch of ashugh (traditional Armenian bard) style. Later, when I started composing more instrumental works, my creative thinking expanded a bit more.
– How did you decide to participate in the Sevan Music Festival?
As for why I immediately decided to participate in the festival, I must say that I am partly from Sevan, and any event held there feels very close to my heart. Seeing the dedication and sincere expectations of the organizers also inspired me, so I decided to take part.
– How does the Sevan Music Festival differ from other festivals?
I believe that it will be a very positive, good, and musically enriching event that will contribute to the cultural life of the region and will be an alternative to the centralization in Yerevan.
Prepared by: Aregnaz Tovmasyan
Թառահար Միքայել Ոսկանյանը` երաժիշտ, ով ջազի հնչյուններին ավելացրեց ամենահայկական գործիքներից մեկը` թառը: Նա նոր շունչ ու մոտեցում տվեց մեր ականջին սովոր ջազին` համեմելով այն հայկական ելևէջներով: Միքայել Ոսկանանն իր կատարումներով ուրույն մասնիկը կավելացնի Սևան երաժշտական փառատոն 2016-ին, և այդ առիթով` փոքրիկ հարցազրույցի օգնությամբ, փորձեցինք ծանոթանալ նրա հետ:
-Ինչպե՞ս առաջին անգամ որոշում կայացվեց նվագել թառի վրա, ինչո՞ւ հենց այդ գործիքը:
-Թառն ընտրել եմ իմ կամքով: Երբ 9 տարեկան էի, որոշել էի նվագել որևէ ժողովրդական գործիքի վրա և այդ ժամանակ ընտրել էի քամանչա, երբ պատահաբար լսեցի թառի ձայնը: Այն ինձ հուզեց, և միանգամից որոշեցի սովորել նվագել այդ գործիքի վրա: Հետո պարզեցի, որ պապիս պապը շատ հայտնի թառահար է եղել ժամանակին:
-Հիշո՞ւմ եք ձեր առաջին թառը:
-Առաջին գործիքս տրամադրել է երաժշտական դպրոցը, երբ դեռ չունեի իմ սեփականը: Հետո, երբ արդեն պետք է պրոֆեսիոալ դաշտ մտնեի, տատս և պապս ինձ թառ նվիրեցին: Որն էլ հետո պարզվեց` 200 տարվա պատմություն ուներ:
-Ինչպե՞ս առաջացավ «Միքայել Ոսկանյան և Ընկերներ» բենդի գաղափարը:
-Որպես այդպիսին` ի սկզբանե ջազ նվագելու խնդիր դրված չի եղել: Ես ունեի բավականին մեծ թվով ստեղծագործություններ և ունեի ընկերներ: Եվ առաջին անգամ որոշեցի համերգ կազմակերպել հենց իմ ստեղծագործություններով, որտեղ կհնչի թառը նորովի` ունկնդրի համար ավելի անսպասելի ձևաչափի մեջ: Եվ ընկերներիս հետ, որոնք ջազմեններ էին, Գաֆեսչյան արվեստի կենտրոնում կազմակերպեցինք այդ մենահամերգը: Հետո արդեն այդ նախագիծը դարձավ արդեն բենդ:
-Ինչո՞ւ որոշեցիք թառը մցնել այդ նոր ոճի, ձևաչափի մեջ:
-Այն ձևով, ինչպես ներկայացվում էր գործիքը դարեր ի վեր, դա շատ լավ է, դա պետք է, դա մեր արժեքներից է, բայց իրեն պետքա մի քիչ երիատասարդականացնել: Դրանով գործիքը չի դառնում ուրիշ: Նույն թառն եմ նվագում, ուղղակի նվագում եմ էնպես, ինչպես շատերը կուզեն լսել:
-Ո՞ր ժանրերում եք ստեղծագործում:
-Տարբեր: Եթե երգերը վերցնենք, հիմնականում ժողովրդականին մոտ: Երգեր կան, որ մասնագետներն ասում են` կարծես աշուղական լինի: Հետագայում, երբ սկսեցի արդեն ավելի շատ գործիքային ստեղծագործություններ հորինել, մի քիչ ավելի շատ լայնացավ ստեղծագործական միտքը:
-Ինչպե՞ս որոշում կայացրիք մասնակցել Սևան երաժշտական փառատոնին:
-Ինչու միանգամից որոշում կայացրի մասնակցել փառատոնին… ասեմ, որ ես ինքս կիսով չափ սևանցի եմ, իսկ Սևանում կատարվող ցանկացած միջոցառում ինձ համար հոգեհարազատ է: Եվ տեսնելով նաև կազմակերպիչների նվիրվածությունն ու անկեղծ սպասելիքները, որն ինձ ևս ոգևորեց` որոշեցի մասնակցել:
-Ինչո՞վ է տարբերվում Սևան երաժշտական փառատոնը մյուս փառատոններից:
-Կարծում եմ, որ շատ դրական, լավ ու երաժշտական աուռայով միջոցառում է լինելու, որը կնպաստի մարզային մշակութային կյանքին ու մի այլընտրանք կլինի երևանյան կենտրոնացումից զատ:
Պատրաստեց Արեգնազ Թովմասյանը